میکروفون چیست؟
ابتدای مطلب خوب است که یک تعریف ساده از میکروفون ارائه کنیم. در واقع میکروفن حسگری است که صدا را به جریان الکتریسیته تبدیل یا ذخیره می‌کند. میکروفون ها در ضبط صدا، تلفن، آیفون خانگی، سمعک، هندزفری، ساخت فیلم، موسیقی، ضبط صدا در رایانه و… کاربرد دارند. این روزها در بیشتر انواع میکروفون ها از سیستم‌های القای الکترومغناطیسی، تغییر گنجایش خازنی، تنش پیزوالکتریسیته و سوار سازی نوری استفاده می‌شود.

انواع میکروفون

میکروفون ها از نظر شکل ظاهری به انواع میکروفون یقه ای، میکروفون هدمیک، میکروفون دستی تقسیم می‌شوند. از نظر داشتن سیم نیز به میکروفون باسیم و میکروفون بیسیم. در واقع هم میکروفون یقه ای باسیم داریم و هم میکروفون یقه ای بیسیم. هم هدمیک باسیم و هم هدمیک بی سیم، هم میکروفون دستی باسیم داریم و هم میکروفون دستی بیسیم. اما از نظر نوع کارکرد به انواع داینامیک، خازنی، ریبون و usb تقسیم‌بندی می‌شوند که در اینجا به طور مفصل درباره آن صحبت می‌کنیم:

میکروفون دینامیک

این مدل از جمله قابل اطمینان‌ترین و پرکاربردترین انواع میکروفن ها است. به دلیل داشتن عرض باندِ خطی وسیع، این میکروفون ها را بیشتر در مصارف حرفه ای استفاده می‌کنند. با داشتن سیم پیچِ مغناطیسی در دیافراگم، صدای مورد نظر را در شلوغ‌ترین مکان‌ها می‌گیرند. به همین دلیل از این میکروفون ها در گرفتن صدای منابع بلند و به اصطلاح پانچی، مثل درامز استفاده می‌شود.
آمپلی فایر گیتار الکتریک نیز گاهی صدای بیشتری از درامز تولید می‌کند و به میکروفون هایی نیاز دارد که فشار زیاد صوت را تحمل کنند. از این رو باز هم میکروفون های دینامیک گزینه‌های مناسبی هستند. میکروفون دینامیک جزو انواع میکروفون برای ضبط صدا و گفتار است که در صدا و سیما به کار می‌رود. همچنین پاسخ فرکانس آن حدود ۱۰ تا ۱۴ کیلوهرتز است و همین باعث شده در تئاتر و … استفاده گردد. البته انواع میکروفون داینامیک، برای محیط‌هایی با ولوم پایین هم به کار می‌روند. این میکروفون ها در مقابل فشار هوا و فرکانس های بالا حساسیت کمتری نسبت به میکروفون های خازنی دارند، به همین دلیل در شرایط سخت‌تری کار می‌کنند.

میکروفون خازنی یا کاندنسر

چنانچه به دنبال میکروفونی با دقت ضبط بالا هستید، انواع میکروفون های خازنی جزو بهترین گزینه‌ها هستند. مثلا برای سازی مانند گیتار آکوستیک که صدایی لطیف، طبیعی و با نونانس تری دارد، می‌توان از میکروفون خازنی استفاده کرد تا شفافیت صدا را حفظ کند. در ساخت این نوع میکروفون از دیافراگمِ نازکی استفاده می‌ شود که در جلوی صفحه فلزی قرار می‌گیرد. با لرزش دیافراگم، ظرفیت خازن تغییر کرده و سیگنال الکتریکی تولید می‌کند. این نوع میکروفون برای شارژ کردن خازن و انتقال سیگنال نیاز به منبع تغذیه دارد.

میکروفن های ریبون

از دیگر انواع میکرفون‌ها، مدل ریبون است که در زمان طلایی رادیو کاربرد بسیاری داشت ولی امروزه از آن‌ها کمتر استفاده می‌گردد. البته برخی از شرکت‌ها در حال تلاش برای تولید و احیای مجدد این نوع میکروفون ها هستند. مدل‌های جدید ریبون نسبت به مدل‌های قدیمی محکم‌تر هستند و برای ضبط زنده روی صحنه مناسب‌اند. در این میکروفون از روبان فلزی استفاده شده که به جای واکنش به فشارِ صدا، به سرعت مولکول‌های هوا واکنش نشان می‌دهند.
در این میکروفن‌های روبانی، المانی بسیار کوچک در میدان مغناطیسی قوی حرکت می‌کند و این باعث شده که آن‌ها نت‌های بالا را بدون تیزی بگیرند. از طرفی ممکن است این عمل در استودیو خیلی مشخص نباشد، ولی در حین ضبط در فضاهای باز و در هنگام باد شدید، باید به این نکته توجه کرد. چنانچه به دنبال صدایی از جنس گرم‌ترِ قدیمی هستید، ترکیب انواع میکروفون های ریبون و میکروفون های داینامیک عادی،
گزینه مناسبی است.

میکروفون های بی سیم

در سال های اخیر و با توجه به رشد ارتباطات بی ‌سیم، میکروفون ها هم تغییرات عمده‌ای کردند و میکروفون های بی سیم در سراسر دنیا عرضه و تولید شدند. به طوری که امروزه بیشتر از ۲۰۰ نوع میکروفن بی سیم وجود دارند که از سه بخش اصلی یعنی، میکروفون، فرستنده و گیرنده تشکیل می‌شوند.
در واقع فرستنده و گیرنده در یک مجموعه و به همراه بخش میکروفونِ فاقد سیم، با هم ادغام شده و عرضه می‌گردند. در انواع میکروفون بی سیم و جدیدتر، یک آنتن بر روی بخش فرستنده و یک آنتن دیگر بر بخش گیرنده قرار دارند. به این ترتیب هنگامی که آنتن فرستنده از آنتن گیرنده بیش از حد مجاز فاصله بگیرد، صدا و سیگنال‌های رادیویی دچار نویز می‌ شوند.